بوق یک وسیله الکترومکانیکی تولید صدا می باشد که برای هشدار به بقیه رانندگان و عابرین پیاده جهت جلوگیری از تصادف یا سبقت گرفتن استفاده می شود. . در سال 1908در شهر نیویورک، میلر ریس هاچیسون یک مهندس برق و مخترع آمریکایی اولین بوق را طراحی و با نام تجاری Klaxon به بازار ارائه کرد. صدای تولید شده از بوق، شبیه صدای گراز HONK بود که ریشه لغوی عبارت بوق HORN نیز از همین کلمه گرفته شده است. دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۰ میلادی اولین بوق استاندارد توسط الیور لوکاس در بیرمنگام انگلستان تولید شد. در ۱۹۱۱ فناوری بوق ها تغییر کرد و بوق هایی که منبع تغذیه شان باتری های قابل شارژ بود تولید و معرفی شدند.





بوق ها را می توان به تنهایی مورد استفاده قرار داد اما برای هم زمانی عملکرد جهت افزایش شدت صدای خروجی، معمولا آنها را به صورت زوج نصب می کنند تا مخصوصا در محیطهای با سطح آلودگی صوتی تأثیرگذار صدای بوق کاهش پیدا نکند. حروف L و H بر روی بوق های دو قلو بیانگر عبارت L نشان دهنده بوق با صدای فرکانس پایین و عبارت H نشان دهنده بوق با صدای فرکانس بالا می باشد.


صدای بوق می تواند به هویت برند کلی خودرو کمک کند. برخی از تولیدکنندگان ممکن است صداهای بوق منحصربهفردی را انتخاب کنند که منعکس کننده شخصیت برندشان است و به ایجاد یک تجربه شنیداری به یاد ماندنی در ارتباط با وسایل نقلیهشان کمک میکند







